Bazen olur böyle , bazen…

Bir çiçekle , bir kokuyla , bir şarkıyla aniden gelir..

İçine dolar ,

Sen , sen olmaktan çıkarsın…

Gittim , gezdim , geldim..

İstanbulu 20 derecede bırakıp 8 dereceye gidince biraz üşüyor insan , ama güzeldi.

Sokaklarda dolaşmak ,  kitapçılarda alışveriş ,  kahveler ,  yemekler , music ..

İnsanlar sokakta aceleyle yürürken , yavaş yavaş soluklanarak gezmek …

Hayat  aktı  gitti , Özgürlük  dolaştı damarlarımda…

https://picasaweb.google.com/arzuglr/LondraIngiltere201220112010200920082002

Ve işte , firavunlar ülkesindeyim.
Kahire de uçaktan indiğimde havada kül kokusu vardı , arabayla
otele doğru giderken çok şaşırdığımı söylemeliyim , daha önce Tunus ve Libya yı görmüştüm ama burası çok daha farklı ..
Yollarda 70 ve 80 li yıllardan kalma araçlar trafikte , inanılmaz , kıl
payı ile gidiyorlar arabalar , her yanları çarpılmış vaziyette , şöförlerin bir eli klaksonda ..
Bütün bu keşmekeşe rağmen insanlarda en ufak bir öfke yok , bütün
gerginliğimi attım orada , rahatladım..
Keops , piramitler vadisi , İslam eserleri , El Esher üniversitesi , Hz. Hasan Camii , Hz. Zeynep Camii , Kavalalı Mehmet Ali Paşa Camii , Khan Halil çarşısı ve Mısır Müzesi , hepsi muhteşemdi ..
Nil kenarında gezinti , yemekler , çaylar .. Otelde havuz sefası..
Hava inanılmaz sıcaktı ( 36 - 38 arası )..
Mısırlıların Türk sevgisi inanılmaz , Türk olduğumuzu öğrenen herkes ”yavaş yavaş Hasan Şaş” diyorlar ve öğrendikleri İngilizceyi gösterircesine adın ne , kaç yaşındasın vb. sorular ..
Satıcıların ısrarcılığı aynen Kapalıçarşı daki gibi , hatta daha da fazlası..
Her şeyden çok müzedeki Royal mumyalar bölümü beni etkiledi , firavun ve kraliçelerin mumyaları ve en çok da RamsesII nin ..
Bir yandan da düşündüm , acaba cesetlerinin böyle sergilenmesini isterler miydi ? diye …
Bir dahaki sefere Luxor a ..

Fotoğraflara aşağıdaki linkden erişilebilir.

https://picasaweb.google.com/arzuglr/MSR

Hoş geldin bahar ,
Dol içimize her nefesimizde ,
Kuşlar cıvıldasın ruhumuzda , çiçekler açsın gönlümüzde
Dört bir yanı mutluluk sarsın.

A.G.

Vapurlar gelir , vapurlar geçer
Kaptanlar değişir , yolcular değişir
Deniz bile değişir
Eskiden 3 büyük vapur vardı , onlara rastlarsak daha çabuk gideceğimizi
düşünürdük , Paşabahçe , Dolmabahçe ve Fenerbahçe ..
Has vapurlardı , sıkı , kuvvetli , güçlü..
Maltepe , Suadiye , Sedefadası , İnciburnu , Bostancı…
Maltepe nin üst katı farklıydı , masa ve sandalyeler vardı ,
küçük vapurlardı Ülev ve Suvat .
Şimdi sorsak 1. mevkii , 2. mevkii , lux neresiydi az kişi hatırlar ,
bodrumda gittiğimi de bilirim , sonradan hep kapalı oldu bodrumlar
oysa sıcacık olurdu biraz da havasız.
Vapurlar geldi , vapurlar geçti ömrümüzden..

Bu bir oyun mu oynadığımız ?
Kim başrolde , kim yardımcı oyuncu ?
Oyundan oyuna değişiyor rollerimiz ,
Işıklar kapanınca sahne bomboş , kimsesiz.
Yazık ki , alkışlarla yaşıyoruz biz .

Haydarpaşa ;
Trenleriyle , tarihiyle , yolcularıyla , şiirleriyle ve hatta bir zamanlar adı geçen geliniyle..
Haydarpaşa..
Dün gece son tren de kalktı , geri dönmeyecek.
Haydarpaşa garı kapanıyor .
Önce iki yıllık dinlenme , Marmaraydan sonra da emeklilik yaşayacak.
Hatıralarında insanlar , trenler , heyecanlar , kavuşmalar , ayrılıklar..
Hoşçakal…

Yalnız ve güçlü..
Bütün yapraklarını dökmüş olsa da bundan şikayetçi değil , biliyor ki yine bahar gelecek ,
yenilenmiş ve güçlenmiş olarak karşılayacak yine yaz mevsimini , kuş cıvıltılarını..
Bulutların beyazı ile gökyüzünün mavisinin muhteşem uyumunu izlemeye koyulmuş ,
güneşi dallarında hissederek bekliyor…
Sessiz ve dingin…